Onze bruiloft in Nederland #4

Over schoenen, manchetknopen en ons ringendoosje.

Jimmy Choo

Ik baal achteraf een beetje dat ik geen enkele shot van alleen mijn trouwschoenen heb laten maken, want op de meeste foto’s zijn de schoenen natuurlijk niet zichtbaar. Maar oh, wat was ik er blij mee, en wat liepen ze goed! Normaal gesproken draag ik zelden hakken, maar hierop heb ik het gewoon de hele dag vol gehouden, zowel tijdens onze bruiloft in Frankrijk als die in Nederland. Over ons ringendoosje hoefden we niet lang na te denken. Dit was namelijk een doosje dat ik (serieus!) al zo’n zeven jaar heb. Het is een wit porselein bakje in de vorm van een hart. Ik kocht het dus járen geleden bij H&M HOME en er hebben altijd sieraden in gezeten. Eigenlijk een beetje in het kader van ‘something old, something new‘ dus. We hebben trouwens wel even naar ringkussentjes zitten kijken, maar om eerlijk te zijn vonden we de prijzen daarvan echt beláchelijk. Je hebt ze natuurlijk al wel vanaf ongeveer 10 euro, maar dan heb je iets wat er wel héél cheapy uitziet. In de bruidswinkel waar ik mijn trouwjurk kocht, lagen echt super de luxe varianten, maar daar moest je dan zo’n tachtig euro voor neerleggen. Nee, in geen tachtig jaar dus. Ik vind het vooral leuk dat we als ringendoosje iets gebruikt hebben wat we al hadden.

Andre’s trouwpak en mijn bruidssluier

Ik koos uiteindelijk de eerste jurk die ik aanpaste, en ook André was er heel snel over uit welk pak het moest worden. Hij wilde sowieso voor donkerblauw gaan uiteindelijk koos hij er één uit bij Suit supply. Zelf was ik daar natuurlijk niet bij, maar later heeft hij het pak toch al voor onze bruiloft laten zien. Het overhemd uitzoeken was ietsje ingewikkelder. Omdat mijn trouwjurk niet spierwit was, moet je er dus als man eigenlijk voor zorgen dat je ook geen spierwit overhemd uitkiest. Je kunt je wel voorstellen dat gebroken wit en spierwit naast elkaar niet een heel mooi geheel vormt. Je denkt van tevoren ‘Ach, wit is wit’, maar niets was minder waar. Bij Suitsupply was er gek genoeg meer een heel beperkte keus in overhemden, dus hiervoor zijn we uiteindelijk samen naar Hugo Boss gegaan, die juist keus te óver hadden. We raakten zelfs een klein beetje bedazzled toen de la daar open werd geschoven, want ze hadden wel dertig witte overhemden die allemaal nét even anders waren. We hadden een stukje stof van de jurk bij ons, maar toch is zoiets best lastig. Uiteindelijk matchte het overhemd perfect bij de jurk. Deze manchetknopen hoorden trouwens bij het overhemd. Ik had van tevoren een heel duidelijk beeld van hoe mijn jurk eruit moest zien. Over een sluier had ik eigenlijk serieus nooit nagedacht. Dat was tót het moment dat ik een sluier op kreeg tijdens het passen van de jurk. En oh, oh, oh, wat was ik daar blij mee. De jurk zelf was wat mij betreft al schitterend, maar die sluier maakte van mij écht een bruid.