Morfine heeft dus bijvoorbeeld meer bijwerkingen dan je denkt. 

Ik kreeg een kaakosteotomie en een zenuwoperatie

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat ik vooropstellen dat de kaakosteotomie niet eens de hoofdreden was van dit hel(s)e traject. Een kaakosteotomie of een kaakstandcorrectie wordt normaal gesproken gedaan om de stand van de kaak te optimaliseren. Omdat ik zenuwpijn in mijn gezicht had na het trekken van een verstandskies kon de neurochirurg die bewuste zenuw alléén opereren als er éérst een kaakosteotomie zou worden uitgevoerd. Mijn kaak is tijdens de operatie aan beide kanten gebroken, daarna is al het beschadigd zenuwweefsel weggehaald, en tot slot is mijn kaak enkele millimeters verschoven en toen weer gezet. Dit gebeurt met titanium schroeven of plaatjes die na de operatie blijven zitten en waar je in principe geen last van zou moeten hebben.

Deze dingen vertellen ze er niet bij als je een kaakosteotomie krijgt

Voor de operatie ben ik heel wat keren op bezoek geweest in het ziekenhuis. Veel gesprekken, foto’s, gebits-afdrukken, nog meer foto’s en je krijgt ook best wel aardig wat informatie toegeschoven zodat je goed voorbereid de operatie ingaat en ook grotendeels weet je wat je kunt verwachten na de operatie. Maar déze dingen vertellen ze er dus niet bij.

Je moet beugelen voor een kaakosteotomie

Voor vrijwel elke kaakosteotomie is er een orthodontistische behandeling nodig. In gewoon Nederlands: er moet gebeugeld worden. Dit om de stand van de kaken in de juiste stand te krijgen voor de operatie. De stand van de kaak was in de eerste instantie niet het probleem bij mij, evengoed moest ik beugelen omdat de kiezen na de operatie wellicht met elastieken aan elkaar vast zouden worden gezet. Deze elastieken zouden dan aan de beugel worden bevestigd. Maar dat is dus niet gebeurd. Ik heb dus maanden lang voor niets met een beugel gelopen. De orthodontische kosten zijn overigens wel volledig vergoed door mijn zorgverzekering, net als de rest van de kosten trouwens.

Je gezicht zwelt gígantisch op

Er wordt door de artsen actief gewaarschuwd voor een flinke zwelling na de operatie, welke zijn hoogtepunt meestal zo’n achtenveertig uur na de operatie bereikt. En nee, hier heb ik geen foto’s van. Die zwelling, dat wist ik. Daar was ik dus enigszins op vóórbereid. Maar waarvan ik me echt kapot geschrokken ben, zijn mijn lippen na de operatie. Er werd me vriendelijk op het hart gedrukt om ‘maar even niet in de spiegel te kijken’. De eerste dag deed ik dat dus ook maar niet. Tot ik een dag verder was en me niet meer kon beheersen. En ik schrok me echt kapot. Het liefst wilde ik gillend wegrennen, maar ik zat helaas nog vast aan een infuuspaal en kon überhaupt nauwelijks lopen omdat ik onder de morfine zat. Ik zag eruit als een onfortuinlijk slachtoffer van een tragisch mislukte lipopvulling door een enge-witte-jassen-dokter uit een horrorfilm. Mijn lippen waren echt gigantisch, dikker dan dik, en echt overal had ik blaren en zweren. Gelukkig kwam dat uiteindelijk goed.

Je mag zes weken niet kauwen

En ook wéét je dat je na de operatie zes weken niet mag kauwen. Wat je dan wel moet eten is volgens die foldertjes uit het ziekenhuis heel simpel. Want daar staat namelijk (en ik verzin dit niet): ‘U mag gewoon alles eten wat u gewend bent, als het maar zeer fijn gemalen danwel gepureerd is’. En zorg er ook vooral dat je alle kleurtjes blijft eten. Dus. Pak lekker een gehaktballetje, aardappeltje, beetje broccoli, gooi het bij elkaar in de blender en bon appétit. Thanks, but no thanks. Ik heb voornamelijk geleefd op een dieet van poffertjes, aardappelsalade en smoothies.

Morfine heeft meer bijwerkingen dan je denkt

Na een kaakoperatie krijg je aardig wat medicijnen om de pijn te onderdrukken. Omdat de hoofdreden van deze operatie de zenuwoperatie was, kreeg ik extra pijnstilling om mijn zenuwen rust te gunnen. Morfine, onder andere. Nou, dat hielp bij mij als een tierelier hoor. In combinatie met paracetamol en heel veel naproxen was het in het ziekenhuis qua pijn nog best te doen. Toen kwam ik op een goede dag terug uit het ziekenhuis. En moest ik op een bepaald moment dus naar de wc. Maar daar hield het een beetje op. Want verstopping is blijkbaar één van de grootste bijwerkingen van het gebruik van morfine. Je kunt gewoon ónmógelijk naar de wc. Wist ik veel. Ik het ziekenhuis gebeld. Daar werd mij geadviseerd om een laxeertablet te nemen. Acht uur ’s avonds, dus vriendlief al bellend naar de supermarkt gerend, want hij moest dus óók Roosvicee diksap meenemen. Ik zo’n tabletje genomen… nothing. Halfuur later, still nothing. Ik de bijsluiter lezen. Oh, het gaat pas werken na zes tot twaalf uur. Dus dan zít je daar. Met een hoofd als een verminkte bowlingbal. Met gruwelijke pijn. Te wáchten. Ik zeg niet dat dit dé ergste tien uur van mijn leven waren, maar het kwam er absoluut in de buurt.

Je haar valt uit na narcose

Haaruitval na narcose? Ooit van gehoord? Nee, ik dus ook niet. En toch blijkt het een ‘bijwerking’  te zijn die niet zelden voorkomt bij mensen die (lang) onder narcose geweest zijn.

Je kan zes weken niet lekker liggen

Dat niet kunnen eten, die haaruitval, de pijn. Weet je, ik heb dat allemaal maar over me heen laten komen. Je hebt verder ook niet zo heel veel keus namelijk. Maar het niét kunnen liggen op je zij. Het mag niet vanwege de breuk, maar het doet ook gewoon hartstikke zeer. Zes weken en nog een beetje. Wát een beproeving was dat. Op je buik, dat kon ook al niet. Dus je ligt daar maar naar het plafond te staren. Het scheelt dat je de eerste periode na de operatie zo ontzettend moe bent van pijn en medicatie, dat je tóch wel slaapt. Ik bedoel, ik had toen zelfs slapend kunnen staan. Je weet wel, als het echt had gemoeten. Maar daarna. Oh. De misère.

En sómmige oplosbare hechtingen lossen dus niet op

En die moeten ze er dan met een pincet uithalen.

© ByChristiana tekst. Erica Budding, fotografie. All rights reserved.

4 Comments

  1. Pff die van mij is op 30 januari gepland. Enige tips die je mee kunt geven nog? Liefs

    1. Christiana says:

      Spannend! Ik heb wel een paar tips voor je, je gezicht zal na de operatie heel erg op gaan zwellen, het is belangrijk om je gezicht goed te blijven koelen met icepacks. Die zul je hoogstwaarschijnlijk ook al in het ziekenhuis krijgen, maar eenmaal thuis kun je daar mee door gaan. Mijn lippen waren extreem droog na de operatie; wat daartegen prima helpt is vaseline. Dan voelt het al gauw minder schraal en dus minder pijnlijk. Probeer zo snel mogelijk na de operatie al je tanden te poetsen, zo goed en zo kwaad als dat gaat. Je wilt namelijk niet dat je in je mond een ontsteking krijgt. Gebruik hiervoor een super zachte (eventueel kinder) tandenborstel. Schrik niet van de zwelling in je gezicht. Die kan erg heftig zijn, maar dit trekt na enkele weken bij, ECHT! Geef je gezicht (en lichaam) sowieso goed de tijd om te herstellen. Zo’n kaakosteotomie is niet niks. Ik was zelf best moe van alle pijnmedicatie (morfine) en heb dus vooral de eerste dagen na de operatie heel erg veel geslapen. Ik mocht zes weken niet kauwen. In het ziekenhuis wordt er vloeibaar voedsel voorgeschreven of eten wat door de blender wordt gedaan. Je zult zelf inderdaad merken dat je niet kan bijten, maar wel ‘sabbelen’. Soep is prima te doen, maar ik kon ook ‘sabbelen’ op pasta en bijvoorbeeld poffertjes heb ik ook op;-) Heel erg veel succes, als je nog ergens mee zit, je kan altijd mailen!

  2. Oh my, wat heftig bij jou 🙈 Ik ben op 14 juni jl geopereerd en kwam op je artikel ivm haaruitval. Die ervaring deel ik dus met je. Maar de rest… Ik heb geen seconde pijn gehad. De dag na de operatie gestopt met de pijnmedicatie en gewoon het zkh uitgewandeld. Ik kon diezelfde week al op mijn zij liggen (is niet gezegd dat dat niet mocht) en mijn lippen waren normaal, enkel wat droog. Verstopping ook weinig last van gehad, maar ik drink standaard al elke dag psylliumvezels met water. Ja, je zwelt op. Ik heb daar groene klei op gesmeerd: binnen 1.5 week was de zwelling zo goed als weg. Ik mocht na 5 weken weer zachtjes gaan kauwen, maar vermaakte me daarvoor prima met pasta’s, broodjes, rijstgerechten etc. Ik kan niet zeggen dat ik honger heb gehad. De hechtingen die er nog in zaten, zijn met een pincet verwijderd, maar voelde ik niks van. Ik had een klein gevoelloos plekje op mijn kin (zenuwschade) maar dat is nu na bijna 3mnd weer bijna volledig geheeld.
    Al met al voor mij niet zo’n rampervaring.
    Hopelijk ben je wel tevreden met het resultaat 😉

  3. Corine says:

    Goedemiddag beste MvH🍀 ik hoop dat het super met je gaat, dank voor je inbreng! Mijn OK is totaal mislukt, zelfs 2e keer. Ik kan niet anders dan nogmaals gaan, maar zoek al jaren naar de beste arts. Veel angst dat het weer geen topper zal zijn hierbij natuurlijk. Kun je me asjeblieft laten weten welke arts jouw operatie deed?

    Hartelijk dank en groetjes,
    Corine

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.