Ik viel 20 kilo af en zó deed ik dat -

Laat ik vooropstellen dat ik geen voedingsdeskundige, energieke sportvrouw, Doutzen Kroes, diëtiste of dokter ben. Wel ben ik 20 kilo afgevallen en ik vertel je hoe ik dat deed.

Balans en een heel streng regime

Door mijn zenuwpijn heb ik jaren lang medicijnen geslikt waaronder anti-depressiva (Lyrica in mijn geval). Hierdoor ben ik dus twintig kilo aangekomen in de afgelopen jaren. Vorig jaar ben ik geopereerd en sindsdien pijnvrij en in deze periode ben ik die overtollige kilo’s dan ook kwijtgeraakt. Diëten die claimen ‘dat hiérmee de kilo’s er af vliegen’, zijn écht volstrekte onzin wat mij betreft. Het énige wat jij namelijk rond zult zien vliegen tijdens een dieet is zweet. Afvallen gaat om een heleboel dingen, maar vooral om een balans tussen (minder) eten en (meer) bewegen. In theorie is het simpel. Je zult afvallen als je meer calorieën verbrandt dan dat je binnen krijgt. Maar nogmaals; eten en bewegen moet in balans zijn. Er wordt wel beweerd dat afvallen voor 30% te maken heeft met bewegen en voor 70% met je voeding. Dat zou dus betekenen dat je als een bezetene kunt gaan sporten, maar als je daarnaast niet óók op je voeding let, je op de lange termijn geen wenselijke resultaten zult behalen. Ik zal er niet omheen l*llen. Ik heb een zeer, zéér streng regime gevolgd. Afvallen is zweet en tranen. Ik ben in de periode mei 2016 tot en met september 2016 20 kilo afgevallen. Dit betekent dus dat ik elke week een kilo ben kwijtgeraakt. Volgens sommige voorschriften is dat te veel (en te snel). Ik heb dit echter niet zo ervaren. Ik heb gesport. Héél veel gesport. Wij hebben een crosstrainer op zolder waar ik vijf tot zes keer per week (geen uitzonderingen) op heb gestaan. Ik begon met twintig minuten (conditie opbouwen) en in de laatste maanden heb ik steeds 45 minuten in de ochtend gesport. Op dagen dat ik niet hoefde te werken heb ik dagelijks vijf kilometer gewandeld. Dat is een klein uur lopen en dat deed ik dus drie tot vier keer per week. Ook in de avond na het eten hebben we veel gewandeld. In de eerste drie maanden heb ik niets gesnoept. Niets, niets, niéts. Ik vond het ‘makkelijker’ om niet te snoepen dan af en toe een beetje. Want als die reep chocolade eenmaal is aangebroken, leg hem dán maar eens weg. In de ochtend heb ik ontbeten met magere yoghurt en fruit. In de middag at ik twee crackers met komkommer en / of tomaat. Later op de middag at ik fruit of een yoghurtje met cruesli (Van MyMuesli, een variant waar geen éxtra suiker aan is toegevoegd). In de avond at ik bijvoorbeeld kip met groenten, maar ook wel gewoon pasta, maar dan zoveel mogelijk vers bereid. Ik heb kant en klare mixjes voor bijvoorbeeld pasta zoveel mogelijk laten staan, aangezien daar heel veel zout in zit natuurlijk. Wel heb ik elke week gewoon een keer patat gegeten. Want niémand komt aan mijn patat-dag. Maar in plaats van een broodje hamburger nam ik dan bijvoorbeeld een kroketje erbij. Scheelt aardig in de calorieën natuurlijk. Frisdranken heb ik vollédig geskipt. Ik heb alleen water, thee en heel af en toe een verse jus d’orange gedronken. Koffie en alcohol drink ik sowieso nooit. In fact, ik drink nog steeds helemaal geen frisdranken. Dat mis ik (gelukkig) ook helemaal niet.

Hoe ging het daarna?

In augustus 2016 kreeg ik een zenuwoperatie in mijn gezicht. Hiervoor is mijn kaak gebroken en mocht ik dus zes weken lang niet kauwen. Ik mocht alleen vloeibaar voedsel. Veel mensen die dit horen, denken dus dat ik juist in die zes weken zo veel afgevallen ben, maar de waarheid is dat het meeste er al voor de operatie af was. Tijdens de revalidatie kon ik natuurlijk niet sporten. Ik wist van tevoren dat ik dit (behoorlijk extreme) regime natuurlijk ook niet kon volhouden. Maar ik moést en zou die kilo’s die aan waren gekomen in mijn ziek-periode eraf krijgen en ik kan oprecht zeggen dat dat echt iets in mijn leven is geweest waar ik onwijs trots op ben. En laat ik zeggen dat ik niet snel trots op mezelf ben. Lang verhaal kort. Na mijn operatie en herstel ben ik wel weer een paar kilo aangekomen, maar echt heel erg was dit niet. In fact, volgens mij was dit ook onvermijdelijk. Je moet je voorstellen dat je, wanneer je zes weken lang niet mag kauwen, niet heel veel calorieën binnenkrijgt. Op dit moment schommel ik met mijn 1.74 meter rond de 62 kilo en daar ben ik tevreden mee. Het is een (althans voor mij) gezond en normaal gewicht. Ik ben met mijn appel-figuur gewoon niet super dun en ik zal dat ook nooit worden.